Praktijk 'de Merel'
in Utrecht


|
PMS
PMS is een afkorting van het ‘Pre Menstrueel Syndroom’. Hierbij heb je klachten voordat je ongesteld wordt. Deze klachten komen (vrijwel) elke cyclus terug, hoewel het ook kan voorkomen dat je incidenteel een huilbui hebt of snoepzucht vlak voor de menstruatie. Je kunt ernstige klachten hebben of hele lichte.
Syndroom betekent dat er sprake is van een combinatie van klachten.
- Symptomen
- Oorzaken
- Hormonen
- Stress
- Culturele factoren
- Voeding
- HPU, een probleem met de stofwisseling
- Behandeling in de praktijk
- Meer informatie
Symptomen
Er zijn meer dan honderd symptomen die in verband gebracht worden met PMS. Niemand heeft ze allemaal, de meeste vrouwen hebben wel meerdere klachten. Je kunt ook wisselende klachten hebben; bijvoorbeeld bij de ene menstruatie zijn de stemmingswisselingen het sterkst aanwezig, terwijl de andere keer de gezwollen borsten het meest opvallend zijn.
De bekendste klachten zijn:
* Emotionele veranderingen, zoals stemmingswisselingen, depressiviteit, huilerigheid, nervositeit en prikkelbaarheid
* Veranderd eetpatroon: sterke zoetbehoefte of andere eetneigingen (chocola is hierbij een bekend voorbeeld)
* Acné
* Meer transpiratie
* Pijn, zoals hoofdpijn, rugpijn en buikkrampen
* Gezwollen en gevoelige borsten, mogelijk door teveel vocht vasthouden
* Spijsverteringsklachten, zoals misselijkheid, maagkrampen, verstopping
* Opgeblazen gevoel in de buik, mogelijk door vocht vasthouden of door spijsverteringsklachten
* Vermoeidheid of algeheel gevoel van malaise, verminderd libido
* Slaapstoornissen
Oorzaken
Er is nog nooit een afwijking van de hormonen gevonden bij vrouwen met PMS in vergelijking met vrouwen die daar geen last van hebben. Daaruit wordt wel geconcludeerd dat het dus niet ‘aan de hormonen ligt’. Aan de andere kant ontstaan PMS klachten bij een deel van de vrouwen gelijk bij de start van de menstruaties en verdwijnen ze tijdens zwangerschappen en na de menopauze.
Mogelijk is er een te globale meting van wat ‘normaal’ is en wat ‘afwijkend’ is qua hormonen. Zie ook bij schildklier, waarbij hier meningsverschillen over bestaan.
Een andere mogelijke verklaring is dat hormonen een sterke onderlinge wisselwerking hebben. Mogelijk wordt te weinig gekeken naar hormonen die wel relevant zijn. Je kunt de hormoonhuishouding vergelijken met een kaartenhuis; als één kaart staat te wiebelen, dan wordt het hele kaartenhuis instabiel. In de Oosterse geneeswijzen wordt met name een sterk verband gezien tussen de geslachtshormonen, de bijnier- en de schildklierhormonen.
Ook is bekend dat insuline en oestrogeen een versterkend effect op elkaar hebben. Beiden bevorderen de opslag van vet.
In ons voedingspatroon worden suiker en koolhydraten veel geconsumeerd. (Koolhydraten zitten in brood, rijst, pasta, aardappels etc.) Dit kan zowel leiden tot hypoglycemie; een onbalans in de bloedsuikerhuishouding als tot een verstoring van de insulinestofwisseling. Deze verstoringen komen veel voor in combinatie met PMS klachten. Zie ook ‘voeding en PMS’ en hypoglycemie. Insuline is een hormoon dat veel andere hormonen kan verstoren.
In het zoeken naar de oorzaken van PMS gaat de laatste jaren meer aandacht naar de neurotransmitters. Dit zijn stofjes die contact laten ontstaan tussen de ene zenuw en de andere. De bekendste is serotonine, die in verband wordt gebracht met depressiviteit. Veel vrouwen met PMS krijgen de laatste jaren een antidepressivum voorgeschreven, met name als stemmingswisselingen of depressiviteit de belangrijkste klachten zijn.
De spijsvertering is echter ook belangrijk bij neurotransmitters, omdat 80% van de serotonine bijvoorbeeld zich in maag en darmen bevindt. Je krijgt echter zelden het advies een onderzoek naar je darmfunctie te laten doen bij PMS-klachten.....
Langdurige stress geeft een aantal hormonale veranderingen; het leidt o.a. tot een verhoogd gehalte aan cortisol wat in verband wordt gebracht met depressie. Cortisol en adrenaline zijn beiden stresshormonen die in de bijnieren worden gemaakt. Hierboven stond al dat de bijnieren een relatie hebben met de geslachtshormonen. Ook leidt langdurige stress tot een verlaagd gehalte aan dopamine. Dit wordt in verband gebracht met stressgevoeligheid, depressie, apathie, spierstijfheid, hoofdpijn, libidoverlies en slaapstoornissen.
Verlaagd dopamine gaat samen met een verhoogd gehalte aan prolactine. Prolactine kan de vochthuishouding en de oestrogeen-/ progesteronspiegels beïnvloeden. Een te hoog gehalte prolactine hangt samen met pijnlijke, gespannen borsten.
Nu kun je denken dat je geen last hebt van langdurige stress, maar de één is er veel gevoeliger voor dan de ander. We leven in een cultuur waar iedereen altijd maar druk, druk, druk is. Het is zelden echt stil om ons heen; je krijgt veel prikkels via televisie en computer etc. Voor sommigen is dat al dermate belastend dat bovengenoemde stoffen uit balans raken.
Naast lichamelijke oorzaken zijn er waarschijnlijk ook culturele oorzaken voor PMS. In de westerse wereld komen PMS klachten veel meer voor dan elders. De relatie tussen stress en PMS stond hierboven al geschreven. Je kunt ook denken aan de rol van de vrouw, die - ondanks alle emancipatie - toch vaak meer gericht is op het anderen naar de zin te maken, dan op zich afvragen waar ze zelf behoefte aan heeft. Bij degene die gevoelig zijn voor wisselingen in de hormoonhuishouding, kan op alle frustraties daarover opeens een vergrootglas komen te staan in de periode voor de menstruatie.
Ook is er in onze cultuur de norm dat niemand mag merken dat je ongesteld bent (“tampons en superdun maandverband maken het onzichtbaar”). Op je werk moet je net zo intensief presteren als anders. Ook het westerse eetpatroon en de bewegingsarmoede in onze cultuur kunnen een mogelijke oorzaak zijn van het feit dat PMS in de westerse wereld veel meer voorkomt dan elders.
Prostaglandinen zijn hormoonachtige stoffen die onder andere invloed hebben op de regulering van de hormoonhuishouding. De aanmaak van die prostaglandinen wordt o.a. beïnvloed door stress, slaaptekort, suiker-, koffie- en alcoholconsumptie. Dit zijn factoren die in onze cultuur een grote rol spelen.
(Krypto)Pyrolurie is een stofwisselingsprobleem waarbij in de urine een overmaat aan een stof gevonden wordt, die zink, mangaan en vitamine B6 bevat. Vrouwen die deze stof in een behoorlijke hoeveelheid in hun urine hebben zijn gevoeliger voor hormonale veranderingen, hebben vaak problemen met de de bloedsuikerhuishouding (zowel hypoglycemie als hoge insulinegehaltes zijn mogelijk) en kunnen andere klachten hebben die hierbij horen. Vitamine B6 heeft o.a. een relatie met depressie en het vasthouden van vocht.
Deze aandoening stond in Nederland bekend onder de naam HPU. Inmiddels is er in een rechtszaak uitspraak gedaan waaruit blijkt dat de laboratoriumtest die HPU zou aantonen niet voldoende waterdicht is. De stofwisselingsaandoening bestaat echter wel degelijk en wordt wereldwijd al 35 jaar met laboratoriumtesten aangetoond. Veel vrouwen hebben baat gehad bij de ontdekking dat zij last hadden van deze stofwisselingsaandoening, doordat de bijpassende orthomoleculaire middelen hun leven leefbaarder maken.
Bij ‘links’ staat een verwijzing naar een website over HPU, waarop ook een symptomenlijst staat. Een hoge score op deze lijst is een indicatie dat men last kan hebben van deze stofwisselingsstoornis.
Kortom er zijn veel aspecten die invloed hebben op PMS. Veel van de genoemde aspecten hebben ook weer invloed op elkaar. Dit leidt tot een heleboel verschillende klachten.
Behandeling in de praktijk
Omdat PMS door zoveel verschillende aspecten kan ontstaan of verergeren, is het een klacht die van allerlei kanten aangepakt kan worden, zowel emotioneel, als met aanpassen van de voeding, aanvulling met voedingssupplementen en/ of kruiden.
Ook met homeopathie worden goede resultaten bereikt bij hormonale problemen. Homeopathie kan tevens helpen het lichaam te activeren een infectierestant aan te pakken. Als die infectierestant bijvoorbeeld de bijnier belast, kan dat (een onderdeel van) de oorzaak zijn van PMS. Hier vind u een stukje over de aanpak van PMS als men last heeft van infectierestanten, met name Pfeiffer is hierbij berucht.
Meer lezen:
www.gezondheid.be. De voedingsadviezen die op deze website worden genoemd lijken mij minder verstandig. Verder veel informatie. |